Wednesday, January 21, 2015

Kardan Adam

Katıldığım Yaratıcı Yazarlık Atölyesi'nde, bu resme bakıp 10-12 cümleden oluşan kısa bir hikaye yazmam istendi. 5-6 cümle fazlası var benimkinin, idare edin :)


İşte o hikaye:

Küçük Mina, o sabah yataktan erkenden fırlayıp, heyecanla odasındaki camın perdesini araladı. Gördüğü manzara, dün gece yanağına iyi geceler öpücüğü konduran dedesini haklı çıkarmıştı. Gece boyunca kar yağmış; soğuk kış mevsiminin cılızlaştırdığı ağaçlarla iyice renksizleşen bu arka bahçeyi, gözalan beyaz bir örtüyle sarmıştı.

Bir önceki gece, “Yarın sabah uyandığında kar yağmış olacak ve biz de erkenden bahçeye inip kocaman bir kardan adam yapacağız. Anlaştık mı küçük hanım?” demişti dedesi Nihat Bey. “Nerden biliyorsun dede? demişti küçük Mina. “Ya yağmazsa?”. Nihat Bey tatlı bir gülümsemeyle Mina’nın başını okşayarak, “Dedeler her şeyi bilir.” diye karşılık vermişti.

Nihat Bey sözünü tutmuş, erkenden hazırlıklara başlamıştı. Bunu gören Mina, hiç vakit kaybetmeden, koşarak dedesinin yanına indi. Güle eğlene kardan adam yapmaya koyuldular birlikte. Elleri, karın soğuğundan buz kesmişti ama, doğrusu yaptıkları bu heybetli kardan adama değmişti.

Az sonra, uzaktan Mina’nın annesinin sesi duyuldu: “Minaaa nerdesin kızım?!” Mina tam “Bahçedeyim anne” diye karşılık verecekti ki; dedesi kolundan tuttu: “Burda olduğumu sakın annene söyleme, tamam mı?”. Çocukça bir saflıkla “Nedenmiş o?” diye merakla sordu Mina. Nihat Bey, Mina’nın kulağına doğru eğilerek kısık sesle fısıldadı: “Çünkü ölüler görünmezler.”

2 comments:

  1. Şaşırtıcı son çok güzel bağlanmış :) Tebrik ederim. Atölyeye katılmak harika Bi deneyim! Bol bol ilham vermesini dilerim.

    ReplyDelete
  2. Çok teşekkür ederim. Beğenmenize çok sevindim :) Atölye çalışması ise beklediğimden de verimli sonuçlar doğurdu. Yaratıcı fikirlerin varlığı eksik olmasın!

    ReplyDelete