Saturday, February 28, 2015

Penguenlere Hırka Örmek



109 yaşındaki bu ışıklı ruh, Alfred Date, Philip Adası'nda yaşayan ve petrol sızıntısı nedeniyle hayatları tehlikeye giren penguenlere hırka örmüş... Tüylerini yalayıp zehirli madde tüketmesinler diye... Nasıl güzel bir kalp, nasıl güzel bir insanmışsın sen Alfred (Peki ya hırkaların güzelliği? :)) 


Sonra "Sen napıyorsun Funda?" diye kendime soruyorum. "Bu gün kendinden başkası için ne yaptın?" Henüz Alfred kadar büyük dokunuşlar yapabildiğimi düşünmüyorum; ama insanlara güler yüz ve anlayış göstermek, kimseyi yargılamamak, yaşlı bir amcanın koluna girip sohbet ederek caddenin karşısına geçmek, yolda kalan araç sahibine omuz vermek gibi küçük görünen durumlar da aslında kişinin önce kendisine, sonra da etrafına huzur veren durumlar. Yani mümkün olan her anda, bütünün yararına yapılabilecek ne varsa yapmak, esirgemeden kalpten sunmak... Sevgiyle.

Thursday, February 26, 2015

YOL'u İzlemek

Bir şey diyeyim mi? Bu güne kadar hayatımda bir vesileyle karşıma çıkan herkesi çok seviyorum. Seveni de, söveni de... Bağrına basanı da, istemeyeni de. Herkesi. 


Bir kere aynı nefesin üflediği ruhlarız. Hepimiz ışıktanız. O yüzden kötü insan yok; çatışmadan beslenen obez egolar var. (Buradan başta kendi egom olmak üzere, tüm egolara "Allah şifa versin!" demeyi kendime borç bilirim :)) 


İkincisi, yolumun kesiştiği herkes elinde bir ayna tutmuş. Bana kendimi göstermiş. Onlarla ilgili düşündüklerim, aslında bende var olanlarmış. O yüzden artık, ne zaman egom şahlanıp ayağa kalksa, kötü bir şey düşünecek ve/ve ya yorumda bulunacak olsam diyorum ki: "Herkes senin aynan. Kalbinde olanı, yani baktığında gördüğünü yansıttığını unutma." 


Ve deneyimledim ki; tüm kalbiyle içtenlikle şükredip, bulunduğu andaki halinden mutlu olan insanın, şükredecekleri çoğalıyor hayatta. Hem de mucizevi şekilde! Bu sebeple, hayatımda kalan, iz bırakan, geçip giden herkese ve tabi ki Kaynak'ın kendisine, benim de yaratımında şüphesiz büyük katkıda bulunduğum bu "kurgu" içerisinde YAŞAttıkları için sonsuz şükran duyuyorum. 


Uyumlu yaşam ve doğal akışla, bulunduğumuz anı olduğu gibi kabullenip onunla bütünleşmek, bütünle BİR olmak, uyumla YOL'u izlemek ümidiyle...